Norweska infrastruktura gazowa jako podatny cel rosyjskich ataków dalekiego zasięgu

veröffentlicht am

Norwegia od 2022 roku zastąpiła Rosję jako główny dostawca gazu do Europy i tym samym przejęła kluczową rolę w zaopatrzeniu kontynentu w energię. W razie bezpośredniego konfliktu norweska infrastruktura gazowa uchodzi za cel o wysokim priorytecie dla rosyjskich uderzeń dalekiego zasięgu. Ataki na kluczowe zakłady przetwórcze i magazyny mogłyby poważnie zakłócić europejski przemysł zbrojeniowy i wysiłek wojenny.

Jako środki zaradcze proponuje się wzmocnienie obrony, rozwój zdolności do zwalczania rakiet balistycznych oraz zwiększenie odporności infrastruktury krytycznej. Analityk Fabian Hoffmann uważa infrastrukturę gazową za niedocenianą słabość europejskiego systemu gospodarczego.

Najważniejsze punkty:

  • Europejska infrastruktura krytyczna niemal na pewno stałaby się celem uderzeń dalekiego zasięgu ze strony Kremla w każdej bezpośredniej konfrontacji.
  • Norweska infrastruktura gazu ziemnego to niedoceniana słabość europejskiego systemu gospodarczego.
  • Od 2022 roku Norwegia zastąpiła Rosję jako główny dostawca gazu na kontynent, a w 2025 roku dostarczyła do Unii Europejskiej łącznie 89 mld metrów sześciennych.

Źródło: CEPA (angielski)