Ogniwa sodowo-jonowe zbliżają się do parytetu kosztowego z litowo-żelazowo-fosforanowymi

veröffentlicht am

Technologia sodowo-jonowa wchodzi do produkcji komercyjnej i staje się realną alternatywą dla magazynów energii opartych na bateriach litowo-jonowych. Z analizy Wood Mackenzie wynika, że zawarto już umowy dostaw na ponad 70 gigawatogodzin. Czołowi producenci mają do końca 2026 roku osiągnąć na poziomie ogniw parytet kosztowy z technologią litowo-żelazowo-fosforanową (LFP), natomiast na poziomie modułów i systemów spodziewany jest on dopiero po 2030 roku.

Komercjalizację napędzają Chiny: BYD planuje moce produkcyjne na poziomie 30 gigawatogodzin, a CATL zamierza do końca 2026 roku dostarczyć ponad 1 gigawatogodzinę. Obecnie koszty zakupu są wyższe niż w przypadku LFP, jednak w 20-letnim okresie realizacji projektu całkowite koszty eksploatacji mogą być niższe o 21 procent. Dochodzą do tego korzyści w zakresie dostaw surowców, trwałości i zakresu temperatur pracy.

Technologię wspierają uwarunkowania polityczne: Chiny od lipca 2026 roku ponownie opodatkowują baterie litowo-jonowe, a baterie sodowo-jonowe są zwolnione z podatku do końca 2028 roku. W Stanach Zjednoczonych krajową produkcję wspierają cła i ulgi podatkowe, a Indie stawiają na program dotacyjny. O konkurencyjności ekonomicznej zadecydują lata 2030–2035.

Najważniejsze punkty:

  • Technologia baterii sodowo-jonowych wchodzi w fazę produkcji komercyjnej.
  • Baterie sodowo-jonowe stają się realną alternatywą dla magazynów energii opartych na bateriach litowo-jonowych.
  • Istniejące umowy dostaw magazynów sodowo-jonowych mają łączną wartość ponad 70 gigawatogodzin.

Źródło: pv magazine Deutschland (niemiecki)